« Önceki | Sonraki »

30/1/2009

sİYAH & bEYAZ

    












*bak nasılda daldı gözlerim,pencereden bakıyormuş yalanına sığınarak geçmişe. Esen rüzgarın yelinde sensizken üşümeye. Ve de içimden akıp giden yaşanmamış saydığım senelere...... 

**geçmişe sığınarak yaşamamayı öğreneli çokça zaman olmuş... ve eğer bir gün yolun düşerse yeni yetme hallerimizin geçtiği o yerlere, bu sefer korkma, gir içeri ve uzun uzun bakarak elinden tut o çocuk anılarının... anlıcaksın ki yaşanmış her sene bir daha yaşayamayacağın türdendi..

*aklımda uçuşan sözcüklere değil yüreğimin sesine, Ben sana değil sana olan aşkıma Bi sana yenildim. Sana eğildim. Bide pervasızca duruşuna.....  

**Hangimiz yanılmadık, hangimiz düşmedik, hangimizin dizi kanamadı???  doğruyu bulmak için acılardan , hayal kırıklıklarından geçmek gerekiyordu belkide... belkide olması gereken buydu, belkide büyümek buydu....(?)

 

*Sararmış fotoğrafların solgunluğunda, Çalınan her kapı tokmağında, Bir de adını her anışımda, kalbimin atışında. Hep seni ..... Bir tek seni hatırladım....


**fotoğraflardır an'ı baki kılan... her bakışta belki bir kaç damla gözyaşı, belki yaramaz çocuk gibi bir gülümseyiş, belki içine bile sığdıramadığın adını bile koyamadığın adsız özlemlerin... ama bildiğim tek şey var ve şu sol tarafımın her kımıltısında hissettiğim; SENİ ÇOK ÖZLEDİĞİM ....

*Bizimkisi bi aşk hikayesi... Siyahı ben.... Beyazı hep sen ..... Güzel bir film tadında sonunun gelmesini istemediğim. Ve hiç bitmesin dediğim bayram günlerim gibisin. Gençliğimin ilk aşkı.... Kalbimin ilk çarpıntısı. İlk rakı kadehim.    İlk gözyaşım.... 

 
**ilk aşk'ın ...
ilkti böyle ağlayışın, çok şaşırmıştın için hiç böyle acımamıştı... siyah - beyaz film karelerinin arasında o ilk aşk ta kaldırıldı tozlu raflara....  
 

*Ne siyah beyaz fotoğraflar kaldı hatrımda, Ne de bir bir kopardığım takvim yapraklarının üzerindeki isimler, Ne yağmurlar yağdı bu şehre sen yokken, Nede altında ıslanan sevgililer, Bir adın kaldı aklımda , Bir de Terkedilmişliğin sancısı. Bir de .... Bir de.... Gözlerin....

**Ne Sonbaharın tadı kaldı, ne de akşam olmaya yakın seyredilen gün batımlarının eşsiz renkleri... artık ne deli rüzgârlar esiyor bu şehre ne de aklı beş karış havada sevgililer dolaşıyor  o sokaklarda... siyah - beyaz kırık dökük, yarı buğulu bazen anımsayamadığım  anılarım  var... bir de...  bir de gülümseyişin...

 


Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır